Op weg naar 50 jaar Olympus '70, vandaag 1985

Dingen die misgaan en uiteindelijk toch goed gaan, leveren mooie anecdotes op. Een voorbeeld daarvan komen tegen in 1986: een bijzondere estafette tijdens de competitiewedstrijd in Sittard.

1985
Op de Nederlandse kampioenschappen indoor voor junioren in Maastricht wordt Ronald Koehorst tweede bij het hoogspringen. De lat blijft liggen op 1.90 meter. Roelant Verbeek wordt tweede op de 800 meter, in de tijd van 2.00.38.

Henk Bronswijk mag dan veteraan 1A zijn, aan z'n tijden is het niet te merken. In de Westland Marathon dendert de Naaldwijkse conciërge vrolijk naar 2.25.13. Peter Fieret heeft het nakijken.

Het clubblad moet een naam krijgen. 'Pheidippides', wordt door Willem Boon bedacht. Het was de boodschapper van het leger van Athene, die bericht uitbracht over de overwinning op de Perzen. Monique van Alphen denkt aan 'De estafettestok', maar het blad mag ook 'Lopend vuurtje' heten. Vervolgens blijkt het clubblad nog jaren zonder naam te verschijnen.

Marco Bronswijk, fanatiek speerwerper en hordeloper, heeft er een bijbaan bij. Hij is materiaalcommissaris van de vereniging. Marco mag er voor zorgen dat alle spullen netjes worden gebruikt en weggelegd. Zijn toekomstplannen zijn veel ambitieuzer. Hij wil het Nederlands record speerwerpen op zijn naam brengen. Onder Leen van Daalen en later Rob van der Haak worden de kneepjes van het vak geleerd.

Eén van de technische nummers op de competitiewedstrijd voor senioren in Sittard is de slalom. Dit ongebruikelijke onderdeel wordt beoefend door Laurens van Vliet. Hij, Danny van Dijk, Ron Burger en Marco Bronswijk staan opgesteld voor de 4 x 100 meter estafette. Olympus in baan zeven. Vlak voor de start wordt omgeroepen dat baan zes uitvalt. Wat doet startloper Laurens? Hij schuift op naar baan zes. Het startschot klinkt. Na 90 meter krijgt Laurens in de gaten, dat hij op niemand gaat wisselen. En de mee geschoven loper van baan acht moet gaan wisselen met een voor hem onbekende Danny van Dijk. Beide schuiven weer terug en de wissel vindt gewoon plaats. De juryleden hebben niets in de gaten gehad. Vier meter te lang gelopen. Pech, maar eigen-schuld. En zo staat de tijd van 45.9 voor deze 4 x 100 + 4 meter nog altijd als bijzondere prestatie in de ranglijsten.

Kansenbenutter Peter Kortekaas loopt een Nederlands baanrecord in Roosendaal. Het is hem gelukt deze prestatie  te leveren op een 20 kilometer. Zo'n incourante afstand is voor een courante loper als Peter geen probleem. Hij zet een tijd neer van 1.09.59.

Ooit gehoord van het Leo van de Kar-Fonds? Dit fonds bestaat in 1985 al 25 jaar en ter ere daarvan worden 150 jeugdige topsporters en 30 topsportcoaches uit de gehele wereld uitgenodigd voor een week op Papendal. Ronald Koehorst is één van hen. Vijf dagen lang elke dag zes uur trainen en ondertussen ook nog feesten en contacten opdoen met een schone springster.

De Jongens B-groep wordt kampioen in de competitie van de districten West-1 en 2. Eric Franken, Martin van Veen, Clarens van der Hout en Roelant Verbeek lopen zo snel op de 4 x 100 meter dat ze ook het clubrecord van de Jongens A en de senioren wegvagen. Martin springt 6.10 meter ver. René Koehorst stoot de kogel 13.16 meter weg. De discus blijft 38.44 meter in de lucht. Eric van der Zalm komt met de polsstok 3.20 meter hoog. Stuk voor stuk zijn dit nieuwe clubrecords.

Ook de heren doen het niet onaardig. Zij halen de finale van de competitie in de vierde klasse. Het wordt een hele knappe derde plaats, genoeg voor promotie naar de derde klasse. Dezelfde avond een telefoontje: op de 4 x 100 meter is abusievelijk 45.07 genoteerd in plaats van 45.7. Olympus zakt met stip van drie naar vijf...

Peter van Marrewijk wint Ter Heyde in een tijd van 1.18.39. Ter Heyde is zoals het hoort: er staat een zeer zware storm op de kust. De lopers hebben pal tegen wind op het strand. Behalve Peter trotseren nog 138 andere lopers de elementen. Tweede dame bij de veteranen wordt Joke de Brabander.

(Bron: 25 jaar Olympus ’70, 1995)

[Foto: Peter Kortekaas]

 

Nieuws overzicht